Σκολίωση ορίζεται ως μια τρισδιάστατη παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης και του κορμού, με γωνία cobb άνω των 10°, αγνώστου αιτιολογίας και μπορεί να επιδεινωθεί κατά τη περίοδο ανάπτυξης ενός παιδιού ή και αργότερα.

Η αιτία για την εμφάνιση της ιδιοπαθούς σκολίωσης δεν είναι γνωστή.

Η σκολίωση μπορεί να είναι οργανική όπου θα υπάρχει πλάγια κλίση και στροφή στη σπονδυλική στήλη, ή λειτουργική όπου συχνά προκαλείται από την ύπαρξη ανισοσκελίας ή την ύπαρξη κάποιου μυϊκού σπασμού.

Η παρουσία ασυμμετρίας στους ώμους, την πλάτη και τη λεκάνη είναι συνήθως μια εικόνα που παρατηρείται στο παιδί και έτσι θα οδηγηθεί στην περαιτέρω αναζήτηση.

Για την διάγνωση της σκολίωσης λαμβάνουμε υπόψη τόσο τον κλινικό έλεγχο όσο και τον ακτινολογικό έλεγχο.
Η ύπαρξη σκολίωσης επιβεβαιώνεται όταν στην ακτινογραφία παρατηρείται πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης με γωνία Cobb μεγαλύτερη από 10 μοίρες σε συνδυασμό με στροφή της σπονδυλικής στήλης και παραμόρφωση των σπονδυλικών σωμάτων.

Επιπλέον, η διάγνωση της σκολίωσης συνολικά πραγματοποιείται μέσω του τεστ επίκυψης (Adam’s test).

Ωστόσο, για να υπάρχει μια αποδεδειγμένη διάγνωση, και να υπάρξει διαφοροδιάγνωση μεταξύ οργανικής και λειτουργικής σκολίωσης, πρέπει να υπάρχει και θετικό Adam’s test. Τα κριτήρια για να κριθεί θετικό το Adam’s test είναι η ύπαρξη πλάγιας κλίσης της σπονδυλικής στήλης και η εμφάνιση ενός ύβου στο κυρτό τμήμα σε θωρακικές σκολιώσεις, κατά το τεστ επίκυψης.

Επιδημιολογικά η σκολίωση εμφανίζεται στο 2-3% του πληθυσμού παγκοσμίως  με συχνότερη την εμφάνισή της  στα κορίτσια για άγνωστη έως τώρα αιτιολογία.

Η ταξινόμηση της είναι ως εξής:

• συγγενή σκολίωση (εκ γενετής)
• νευρομυϊκή σκολίωση
• νηπιακή σκολίωση 0-3 χρονών
• παιδική σκολίωση 3-10 χρονών
• εφηβική ιδιοπαθής σκολίωση 10-18 ετών, που είναι και η πιο συνήθης
• σκολίωση ενηλίκων

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως μεγάλη σημασία έχει η ηλικία επιδείνωσης της σκολίωσης και όχι τόσο η ηλικία της διάγνωσης.